01-portland_178 02-banner-new2-world 03-edafia

Δείτε

  1. Κηρύγματα Πάτρας
  2. Spots
  3. Web tv
  4. Προτεινόμενα

Πληροφορίες - Ανακοινώσεις

Πατώντας πάνω αριστερά στο διπλανό παράθυρο (στους αριθμούς δίπλα στον τίτλο) ανοίγει η λίστα με τα διαθέσιμα βίντεο και επιλέγετε ποιό θέλετε να δείτε.


 


 

Το εδάφιο της ημέρας

ΜΗ ΚΑΥΧΑΣΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΥΡΙΟΝ ΗΜΕΡΑΝ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΞΕΥΡΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΓΕΝΝΗΣΕΙ Η ΗΜΕΡΑ

Παροιμίες κζ 1

Ημέρες συναθροίσεων

Κηρύγμα ευαγγελίου:

Τετάρτη & Παρασκευή 20.00-21.00

Κυριακή 11.00-12.00

Αυστραλίας 100

Έξω Αγυιά, Πάτρα

Είσοδος ελεύθερη

   

Ήταν 1990. Πρώτη φορά στη ζωή μου άκουγα αυτά τα όμορφα λόγια για το Θεό:
-Θέλεις να γνωρίσεις τον Ιησού Χριστό; Είναι Αυτός που μπορεί να σε αναγεννήσει, να σου δώσει χαρά, ειρήνη αλλά και αιώνια ζωή. Εγώ δεν μπορώ να σε πείσω ότι υπάρχει, μπορεί όμως Εκείνος! Διότι Τον έχω γνωρίσει, είναι στ'αλήθεια ζωντανός κι' ανεστημένος, αγαπάει και 'σένα, μάλιστα περιμένει να κάνεις το πρώτο βήμα, να Τον εκζητήσεις' έτσι απλά, ξεκίνα να διαβάζεις το Λόγο του Θεού, την Καινή διαθήκη και προσευχήσου, γονάτισε κάπου μόνος, μίλησέ του μέσα απ' την καρδιά σου, πες Του, "Κύριε είμαι εδώ, ήρθα να Σε συναντήσω, αν υπάρχεις, αν στ'αλήθεια μ'αγαπάς, θέλω να Σε γνωρίσω.


Η κατάξερη ψυχή μου πόσο διψούσε να ακούει γι' αυτήν την αγάπη! Νά 'ταν άραγε όλα αυτά αληθινά; Αλλά...σαν πολύ απλά μου τα παρέστησε αυτός ο άνθρωπος....μήπως κάτι κρύβεται; Μήπως υπάρχουν συμφέροντα; Φοβήθηκα μήπως πλανηθώ. Εξάλλου γεννήθηκα και μεγάλωσα σε χριστιανικό κράτος, από χριστιανούς γονείς, ήμουν ένας γεννημένος Χριστιανός. Από μικρός στο κατηχητικό και αργότερα ψέλνοντας με τον δεξιό ψάλτη, ο οποίος ήταν δάσκαλός μου στη Βυζαντινή μουσική. Πώς λοιπόν δεν έχω ακούσει ποτέ τέτοια λόγια; Προσπάθησα να θυμηθώ... Πέσασε απ'τη μνήμη μου σαν ταινία η ζωή μου, φωτίζοντας ιδιαίτερα κάποια σημεία που την στιγμάτισαν, κι' αυτά θα μοιραστώ μαζί σας.
Γεννήθηκα το 1954 στο Ηράκλειο, στην Κρήτη. Οι γονείς μου άνθρωποι βιοπαλαιστές, αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν στη Γερμανία και να μας αφήσουν στην Ελλάδα' Την αδελφή μου στη γιαγιά μου στην Καβάλα, κι εμένα στον αδερφό της μάνας μου, σ'ένα προσφυγικό χωριουδάκι της Χαλκιδικής, ο τόπος που βασανίστηκα ψυχολογικά και σωματικά από το θείο και τη θεία. Η χίμαιρα που έστηνε τον προσωπικό μου εφιάλτη. 2α Δημοτικού έως 2α Γυμνασίου. Χρόνια που άφησαν βαθιές πληγές, να φτάνουν μέχρι τα βάθη της παιδικής ψυχής, που αντί για προστασία, στοργή, αγάπη, χάδι, γνωρίζει την ψυχρότητα την απόρριψη και την κακοποίηση.
Γιατί ο άνθρωπος αυτός, ενώ δεν έδινα αφορμή, -που να τολμήσω άλλωστε- έβρισκε πάντα κάποια αιτία να με δέρνει, άλλοτε με κτυπήματα στο κεφάλι που έχανα τον κόσμο, άλλοτε να με μαστιγώνει με ένα κλαδί λυγαριάς μέχρι αυτό να λιώσει, κι άλλοτε με ένα χοντρό μάτσο από τσουκνίδες μέσα στα γαντοφορεμένα χέρια του, αφού πρώτα με διέταζε να γδυθώ εντελώς-εντελώς. Θυμάμαι φορές να πέφτω κουλουριασμένος στο πάτωμα και τις κλωτσιές του να με κτυπούν, τις κραυγές του πόνου μου ανακατεμένες με τις άγριες βρισιές του να ακούγονται στην πέρα άκρη του χωριού, θυμάμαι κάποτε, επειδή καθυστέρησα χαζεύοντας στην κρήνη που πήγαινα για νερό, χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα στη στέρνα , με τα χέρια του να μου πατούν το κεφάλι μέσα στο νερό, παρ' όλες τις απεγνωσμένες και φυσικά καταδικασμένες προσπάθειες μου να αναπνεύσω.
Σήμερα γνωρίζω με βεβαιότητα πως ο Θεός με φύλαξε από όλα αυτά σωματικά και ψυχολογικά. Κατά τα άλλα ο θείος , άνθρωπος έξυπνος, δραστήριος, μια προσωπικότητα στο χωριό όπου ανελλιπώς τις Κυριακές έψελνε στην εκκλησία, επιβάλλοντας και σε μένα να αποστηθίζω εκκλησιαστικά κείμενα, ξενυχτώντας με τη λάμπα του πετρελαίου.
Έτσι διδάχτηκα τον Θεό από μικρός, αλλά και αργότερα σαν μαθητής Γυμνασίου, θυμάμαι πως μας απασχολούσαν οι υπαρξιακές αναζητήσεις, όταν κάποια φορά ζητήσαμε την σοφή συμβουλή της καθηγήτριας των Θρησκευτικών να μας εξηγήσει, γιατί ο ένας καθηγητής διδάσκει τη δημιουργία του σύμπαντος από μια αρχέγονη μεγάλη έκρηξη και την ύπαρξη του ανθρώπου σαν συνέπεια κάποιων συμπτωματικών αλληλουχιών φυσικών φαινομένων, ενώ εσείς μας διδάσκετε πως ο Θεός δημιούργησε το άπειρο σύμπαν, μέσα στο οποίο τοποθέτησε τη γη, τον μόνο κατάλληλο πλανήτη για να ζήσει ο άνθρωπος, η κορωνίδα της δημιουργίας του;
Η απάντησή της έσβησε κάθε ελπίδα που φυλλορροούσε μέσα στις καρδιές μας για την πιθανή ύπαρξη του Θεού. Οι επιστήμονες - είπε -στηρίζονται σε μελέτες και αποδεδειγμένα τεκμηριώνουν τις θεωρίες τους, πρέπει να τους εμπιστευόμαστε!
Ζωντανές είναι επίσης στη μνήμη μου οι αποκρουστικές εικόνες όταν τον επόμενο χρόνο, ο καθηγητής των Θρησκευτικών μας ξεσήκωσε με τους πύρινους λόγους του, να εκστρατεύσουμε εναντίον κάποιων επικίνδυνων κακοποιών στοιχείων που λέγονται «Μάρτυρες του Ιεχωβά», οικογένειες με παιδιά, που ανηφόριζαν αμέριμνοι το πλακόστρωτο στον τάφο του Καζαντζάκη και στο διπλανό γήπεδο, όπου θα γινόταν το Πανελλήνιο συνέδριο τους, όταν ξαφνικά ακούστηκε το σύνθημα από τον κ. καθηγητή' βροχή έπεσαν οι πέτρες πάνω τους από 10δες ακροβολισμένους μαθητές' ήμουν και γω ένας απ' αυτούς.
Ένοιωσα απέχθεια για την πράξη μου, για τους καθοδηγητές μας, αλλά και για τον ίδιο το Θεό. Είχα πλέον επιλέξει' τέτοιον Θεό, αν όντως υπήρχε, εγώ δεν τον ήθελα. Έτσι, οι πνευματικές ανησυχίες μου, στην πάροδο των χρόνων με οδήγησαν στην αναζήτηση άλλων θρησκειών ανά τον κόσμο, περισσότερο δε ανατολικού τύπου φιλοσοφίες.
Πελαγοδρομώντας λοιπόν και περιπλανώμενος φτάνω στα 36 μου, έχοντας μόνο κατασταλάξει σε μία απόφαση. Δεν μ' ενδιέφερε να πιστέψω στην καλύτερη θρησκεία, ούτε να εντάξω τη ζωή μου σε μια θεωρία, όσο κι αν έβρισκα πως μου ταίριαζε, θεωρούσα μάλιστα φυσικό να μη δέχομαι παθητικά ότι μου παρέδιδαν σαν σωστό οι μεγαλύτεροι , επιθυμία μου μάλλον ήταν αν υπήρχε ο πραγματικός κι αληθινός Θεός, να τον προσεγγίσω, να τον γνωρίσω, και αφού Τον αγαπήσω, να τον λατρέψω όχι όπως εγώ νομίζω, ούτε όπως οι άνθρωποι μου υποδεικνύουν, αλλά όπως Αυτός θέλει.
Ζούσα τώρα στην Πάτρα βιώνοντας την αποτυχία του 2ου γάμου μου. Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου κατέρρεε, γύρω μου σκορπούσα την οσμή της αποτυχίας ...
Κι όμως θυμάμαι με πόσο θάρρος στα 25 πήρα το τιμόνι της ζωής στα χέρια μου, γεμάτος όνειρα κι αυτοπεποίθηση, καθώς οραματιζόμουν τη ζωή ν' απλώνεται προκλητικά μπροστά μου κι άδραξα να την κατακτήσω, νιώθοντας τη δύναμη μου να ξεχειλίζει.
Παντρεύτηκα, μα το 1ο διαζύγιο ήρθε σύντομα. Δεν θέλησα να επιτρέψω στην απογοήτευση να με κυριεύσει, όταν άφηνα πίσω την όμορφη μικρή μου κόρη ξεκινώντας κάτι καινούργιο.
Πάντα γέμιζα τη ζωή μου με όλα όσα θεωρούσα κατάλληλα να με γεμίσουν. Πνευματικές αναζητήσεις, σχέσεις, παρέες, ταξίδια, σπορ, χόμπι, έντονες συγκινήσεις, έντονες όμως και οι απογοητεύσεις όταν διαπίστωνα πως το κάθε τι απ' αυτά, μετά από λίγο δεν είχε να μου προσφέρει τίποτε το ιδιαίτερο.
Έτσι λοιπόν τώρα, δεν ήταν μόνο οι συζυγικές αποτυχίες, αλλά συνειδητοποιούσα ότι όλο το οικοδόμημα της ζωής μου γκρεμιζόταν, δεν είναι μόνο τα όνειρα που δεν βγήκαν, αλλά αποδεικνύονταν σάπιες όλες οι αξίες πάνω στις οποίες είχα κτίσει.
Σ' αυτήν την κατάσταση βρισκόμουν, όταν άρχισα να διαβάζω την Αγία Γραφή, αφού πρώτα ερευνώντας πιστοποίησα πως τα κείμενα δεν έχουν υποστεί αλλοιώσεις από τα πρωτότυπα. Βέβαια, ήταν κάτι που το ξεκινούσα χωρίς πολλές ελπίδες για καλό αποτέλεσμα, αφού στις αποσκευές μου ήταν φυλαγμένες οι αρνητικές παιδικές κι εφηβικές αναμνήσεις. Όμως τα λόγια του ανθρώπου του Θεού που μου μίλησε είχαν δύναμη κι έδειχναν αληθινά, έτσι αποφάσισα πως δεν έχανα τίποτε να δώσω, με πολλή προσοχή όμως, άλλη μια ευκαιρία στον εαυτό μου, ή .... στον Θεό .... Ούτε και γω ήξερα.
Έστρεψα το ενδιαφέρον μου σε κάθε εκκλησία, θρήσκευμα, δόγμα όπου γνώριζα ότι πίστευαν στον Θεό της Αγίας Γραφής. Πέρασα πόρτες μοναστηριών, της Καθολικής, της Ευαγγελικής και φυσικά της Ορθόδοξης εκκλησίας, ψάχνοντας για πνευματικούς ανθρώπους, επισκέφτηκα αρκετές φορές το Άγιο Όρος.
Διάβαζα τη Γραφή, έψαχνα, άκουγα και παρατηρούσα.
Κάθε εβδομάδα τότε σύχναζα και σε μία συμμελέτη που γινόταν σε σπίτι. Εκεί μελετούσαν την Αγία Γραφή. Γνώρισα κι άλλους ανθρώπους που τα πρόσωπά τους ήταν φωτεινά και η συμπεριφορά τους διαφορετική γεμάτοι αγάπη και ειρήνη, που έλεγαν κι αυτοί ότι είναι αναγεννημένοι!
Άρχισε να μου προκαλεί το ενδιαφέρον, έδειχνε σαν κάτι να υπήρχε εδώ, όμως σε μένα δεν είχε αλλάξει τίποτε.
Μετά από αρκετούς μήνες με ταλαιπωρούσαν πολλά ερωτηματικά, το σπουδαιότερο όμως ήταν: - Πώς ο Θεός της Γραφής αφού έφτιαξε τον άνθρωπο ελεύθερο, να λέει πως όποιος δεν Τον δεχθεί θα πάει στην κόλαση;
Σκεφτόμουν ένα Θεό να με απειλεί μ' ένα πιστόλι στον κρόταφο λέγοντάς μου: « ή με ακολουθείς ή πατάω την σκανδάλη». Δεν ήθελα πηγαίνοντας στο Θεό, να χάσω την ελευθερία μου, μάλιστα όταν διάβαζα όλα τα μέλλοντα να συμβούν και τα δεινά με τα οποία θα κτυπηθεί η οικουμένη, σκεφτόμουν πως: «αφού όλα είναι προκαθορισμένα να γίνουν έτσι, τι σημασία έχει η απόφασή μου να πιστέψω ή όχι; τι θέση έχω εγώ μέσα σε όλα αυτά;» Ρωτώντας ανθρώπους πνευματικούς απ' όλα τα δόγματα, πήρα πολλές απαντήσεις, όμως καμία δεν με κάλυπτε.
Είχα απογοητευθεί και σαν τελευταία ευκαιρία σκέφτηκα να κάνω μία προσευχή' για πρώτη φορά ήταν μέσα από την καρδιά μου.
Είπα: «Θεέ, αν υπάρχεις, θα με ακούς' αν λοιπόν με ακούς απάντησε σ' αυτό το ερώτημα που με ταλαιπωρεί τόσους μήνες, αλλιώς αυτό το βιβλίο δεν θα το ξαναπιάσω στα χέρια μου». Φυσικά το εννοούσα, εξ' άλλου το είχα κάνει αρκετές φορές, όταν διαπίστωνα πως αυτό που ακολουθούσα δεν ήταν η αλήθεια.
Λίγες ώρες αργότερα περνώντας έξω από μια χριστιανική συνάθροιση αποφάσισα να μπω' εκεί συνέβη αυτό που δεν μπορούσα να φανταστώ. Με επισκέφτηκε ο Θεός με δύναμη, μου μίλησε, απάντησε και έλυσε τις απορίες μου, με γέμισε με την παρουσία Του ήταν θαυμαστό, ζούσα ένα όνειρο, τελικά ήταν αλήθεια, ο Θεός υπάρχει, με άκουσε, ασχολήθηκε μαζί μου! Ήταν η αρχή, ένας καινούργιος δρόμος ανοίχτηκε μπροστά μου.
Άρχισα να μελετώ με πίστη το Λόγο του Θεού και με έκπληξη διαπίστωνα πως δεν είμαι ο καλός άνθρωπος που νόμιζα, αλλά ένας αμαρτωλός που προορίζομαι για την κόλαση. Η Κ. Διαθήκη φανέρωνε τις αμαρτίες μου, λειτουργούσε σαν πνευματικός καθρέπτης όπου έβλεπα τις ακαθαρσίες μου' βρέθηκα σε νέο αδιέξοδο. «Η ποινή της αμαρτίας είναι θάνατος». Και τώρα; Ήξερα πλέον πως όλα όσα διάβαζα ήταν αλήθεια, ένιωθα το βάρος μιας ταφόπλακας να με σκεπάζει .... Θεέ μου! ... τι είναι πάλι τούτο ... γονάτισα, μ' έπιασαν τα κλάματα, έσπασε η καρδιά μου, μ' έπνιγαν οι λυγμοί και φώναζα, Θεέ μου, συγχώρεσέ με σε παρακαλώ, μετανοώ για όλα όσα έχω κάνει, βοήθησέ με, δεν θέλω να χαθώ ... Όμως κατάλαβα πως στεκόμουν μπροστά σε μια δικαιοσύνη Θεού, σε μια κρίση αδέκαστη και πως οι αμαρτίες μου είχαν υπόσταση, ήταν κάτι υπαρκτό, είχαν γίνει, έπρεπε ... να πεθάνω!! σκοτείνιασε το μυαλό μου, μ' έπνιγε η απόγνωση, η αγωνία, ο ιδρώτας, τα δάκρυα, ... ήμουν ο καταδικασμένος μπροστά στο θάνατο όταν .... Κατάλαβα πως κάποιος ήταν μαζί μου ... ένα γλυκό άγγιγμα, ησύχασα .,. μια φωνή γαλήνια, καθαρή, γεμάτη αγάπη μου είπε:

- Θέλεις να πάρω εγώ τη θέση σου;
... άκουσα καλά; ... τι μου συμβαίνει; ...
-Εγώ είμαι ο Ιησούς Χριστός! γι' αυτό ήρθα στη γη, για τις δικές σου αμαρτίες, θέλεις να πεθάνω εγώ αντί για σένα;

Η καρδιά μου γέμισε ελπίδα όλ' αυτά που μου συνέβαιναν ήταν τόσο δυνατά, τόσο θαυμαστά!!!

- Ναι Κύριε - φώναξα - θέλω, κι άρχισα να κλαίω από χαρά.
- Σ' ευχαριστώ Χριστέ μου, σ' ευγνωμονώ Θεέ μου! Άνοιξε το μυαλό μου καταλάβαινα ποιο ήταν το έργο του Σταυρού, τι ήταν η Σωτηρία που ο Χριστός χαρίζει.
Τώρα ξέρω, ο Χριστός είναι στ' αλήθεια ζωντανός κι αναστημένος, έχω προσωπική σχέση μαζί Του.
Πήρα τη μεγάλη απόφαση: Να Τον ακολουθήσω! Να του δώσω την καρδιά μου. Βαπτίστηκα στο νερό «εις άφεσιν αμαρτιών», υπακούοντας συνειδητά στο θέλημά Του και από τότε η ζωή με το Χριστό είναι γεμάτη εμπειρίες που δεν είναι δυνατόν να τις χωρέσουν βιβλία. Ωστόσο διάβαζα μέσα στην Κ. Διαθήκη ότι ο Χριστός χαρίζει Πνεύμα Άγιο, νομίζοντας πως αυτά ήταν για εκείνη την εποχή, ώσπου κάποια μέρα συνάντησα για πρώτη φορά μια αδελφή εν Χριστώ που μου είπε ότι είχε λάβει το Άγιο Πνεύμα, δεν πίστευα στα μάτια μου, γέμισε ζήλο η καρδιά μου, ήθελα κι εγώ, το πίστεψα, το επιπόθησα μ' όλη μου την ψυχή, θυμάμαι εκείνο τον καιρό ζούσα την κάθε μέρα μόνο για να εκζητώ το Πνεύμα το Άγιο. 18 Σεπτεμβρίου 1999. Μοναδικές στιγμές, εμπειρίες που δεν βρίσκονται λόγια να τις περιγράψουν, μόνο αυτός που τις έχει απολαύσει μπορεί να καταλάβει.
Ο ουρανός κατέβηκε στη γη, τον έζησα!!!
Τώρα μέσα στο σώμα μου αισθάνομαι να κατοικεί ο Θεός! Μάλιστα τόσο πολύ ενήργησε ο Θεός στην καρδιά μου, που μετέτρεψε το μίσος που είχα .. τώρα τον θείο Κώστα τον αγαπούσα, τον λυπόμουν, κατά βάθος ήταν δυστυχισμένος, ήθελα να σωθεί. Άρχισα να τον επισκέπτομαι, να έχω επικοινωνία, να του μιλώ για Τον Κύριο. Όμως ο θείος αρρώστησε βαριά, στάθηκα κοντά του, τον βοήθησα ως την τελευταία του στιγμή. Ευχαριστώ το Θεό που μου δώσε την ευκαιρία να αγωνιστώ για τη σωτηρία της ψυχής του. Έζησα θαυμαστές στιγμές κατανοώντας τη δύναμη της Αγάπης του Θεού όταν υπηρετούσα με ευχαρίστηση και γεμάτος συμπόνια τον άνθρωπο που κάποτε, μόνο τον τόνο της φωνής του να άλλαζε, έτρεμα. Είναι βασικό να αναφέρω πως ο θείος ποτέ δεν μου ζήτησε συγνώμη, ούτε έδειξε κάτι τέτοιο με τη συμπεριφορά του, ήταν πάντα ο ίδιος, μόνο που τώρα ήταν 86 χρονών. Αγαπητοί, μόνο ο Θεός κάνει τέτοια μεγαλεία.

Φίλε και φίλη, εσύ που διαβάζεις τούτο το μήνυμα της ομολογίας, μάθε ότι η αγκαλιά του Χριστού είναι ανοιχτή και για σένα. Θέλεις;


Πάτρα Νοέμβριος 2007

 

Δωρεάν Καινή Διαθήκη

free-bible

τηλεφωνήστε στο 2106818442

και θα σας αποσταλεί στην διεύθυνση που επιθυμείτε

 

Εικόνες από την Πάτρα

Χριστιανικά ραδιόφωνα

Χριστιανικές ιστοσελίδες

Η Βίβλος σε pc & κινητό