Ήλθαμε στη ζωή αυτή με τη θέληση του Θεού και με τη χάρη του Ιησού Χριστού. Αν δείτε ένα νεογέννητο παιδάκι θα θαυμάσετε πόσο ξαφνιασμένο είναι. Δεν ξέρει τίποτα, δεν καταλαβαίνει τίποτα ούτε διεκδικεί τίποτα. Κάθε τρεις ώρες πεινάει και αναζητάει το στήθος της μητέρας του. Τρώει όσο μπορεί και αμέσως πέφτει στον ύπνο. Σιγά-σιγά μεγαλώνει και το πρώτο πράγμα που μαθαίνει είναι ένα χαμόγελο χωρίς καμία αιτία. Οι γονείς χαίρονται και θαυμάζουν το παιδί τους που χαμογελάει. Μεγαλώνοντας, αρχίζει να κουνάει χέρια και πόδια, χωρίς να ξέρει γιατί και χωρίς κανένα νόημα. Σε λίγο ανακάθεται και σιγά-σιγά μαθαίνει να περπατάει. Πόσο θρίαμβο αισθάνεται με το περπάτημα, φαίνεται στο προσωπάκι του και στις κινήσεις του. Το παιδί μπαίνει από την είσοδο στη ζωή.

 Εμείς οι μεγάλοι όταν περάσουμε τα εβδομήντα και πάμε προς τα «εν ευρωστεία», που είναι τα ογδόντα, τότε αναλογιζόμαστε τη ζωή που περάσαμε. Περνάμε όλη μας τη ζωή ως διανόημα, όπως γράφει ο Μωυσής στον ψαλμό 90. Ογδόντα χρόνια περνάνε από τη φαντασία μας μέσα σε λίγα λεπτά. Οι νεαρές υπάρξεις μας σπρώχνουν προς την έξοδο. Εμείς γερνάμε και βλέπουμε ότι υποχρεωτικά θα βγούμε από την έξοδο της ζωής. Δεν θέλουμε να φύγουμε, και όμως θα φύγουμε υποχρεωτικά. Ερωτήματα πολλά μας κατακλύζουν. Πού πάμε; Εκεί που λέει ο Ιησούς Χριστός ή εκεί που λένε οι άφρονες; «Είπε ο άφρων εν τη καρδία αυτού δεν υπάρχει Θεός.» Επομένως; «Ας φάγωμεν και ας πίωμεν διότι αύριο αποθνήσκομεν.» Αφού αύριο πεθαίνουμε και δεν θα υπάρχουμε, πρέπει να προλάβουμε να γευθούμε όσο μπορούμε περισσότερα στη γη που ζούμε, έστω και άν αυτά είναι παράνομα και ακόμη ανεπίτρεπτα. Αρκεί να μην υπάρχει Θεός και ο άφρων να έχει δίκιο. Αν όμως υπάρχει ο Θεός και κάποια μέρα κρίνει τον καθένα γι’ αυτά που κάνει στην επίγεια ζωή του; Τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τον άφρονα, διότι ειδοποιήθηκε από το Θεό, δια του λόγου Του. «Ευφραίνου, νεανίσκε, εν τη νεότητί σου και η καρδία σου ας σε χαροποιή εν ταις ημέραις της νεότητός σου και περιπάτει κατά τας επιθυμίας της καρδίας σου, και κατά την όρασιν των οφθαλμών σου πλην έξευρε, ότι δια πάντα ταύτα ο Θεός θέλει σε φέρει εις κρίσιν.» Εκκλ. ια:9

Αυτή είναι όλη η καθαρή αλήθεια.

Σαν νέος θέλεις να χαρείς και να απολαύσεις ορισμένες χαρές της ζωής. Έχεις το δικαίωμα να χαρείς και να κάμεις πολλά, τα οποία εμείς οι πιο ηλικιωμένοι, δεν μπορούμε ή δεν επιτρέπεται να κάνουμε, π.χ. δεν μπορώ να παίξω ποδόσφαιρο έστω και αν με βάλουν τερματοφύλακα ή σε ακόμη πιο ελαφριά θέση γιατί δεν αντέχει ο οργανισμός γενικώς τους αθλητικούς αγώνες. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Δεν μπορώ να συναγωνισθώ κάποιον στο μαραθώνιο. Θα μείνω στο δρόμο ή θα φθάσω πολύ αργά.

Είναι αλήθεια πραγματική, πρώτον ότι δεν θα μείνουμε για πάντα εδώ στη γη. Θα φύγουμε και ακόμη πιο αληθινό, ότι υπάρχει αιώνια ζωή και αιώνια κρίση, διότι υπάρχει Θεός κριτής ζώντων και νεκρών. Τι θα του πούμε μια μέρα; Τι απολογία θα δώσουμε; «Εις πολλά πταίομεν άπαντες» βεβαίως, αλλά υπάρχουν και πράξεις και ενέργειες οι οποίες είναι κολάσιμες από το Θεό, ο οποίος είναι δίκαιος. Τώρα αισθανόμαστε καλά, δεν πάσχουμε από τίποτα και είμαστε αισιόδοξοι για τη ζωή και πολλές φορές κάνουμε και σχέδια για το μέλλον, και όμως θα φύγουμε.

Κάπου αρχίσαμε και κάπου θα τελειώσουμε. Κάποτε θα φύγουμε. Ο Χριστός, ήλθε στον κόσμο και αποκάλυψε την παρούσα και τη μέλλουσα ζωή.

«Ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον Πέμψαντά Με έχει ζωή αιώνιον. Εις κρίσην δεν έρχεται αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν.» Αυτό το εδάφιο τα λέει όλα και δείχνει μια απλή λύση. Να πιστεύουμε στο Χριστό. Γιατί να πιστεύσουμε στον Ιησού Χριστό; Διότι λέει όλη την αλήθεια. Το Ευαγγέλιο είναι τύπος όλης της αλήθειας. Ακόμη και σήμερα, όταν οι άνθρωποι θέλουν να πουν ότι το βιβλίο τους είναι τύπος της αλήθειας, λένε αυτό το βιβλίο είναι το ευαγγέλιο π.χ. της ανατομίας, χειρουργικής, φυσιολογίας και οποιασδήποτε άλλης επιστήμης.

Όταν λοιπόν μιλάμε για το Ευαγγέλιο μιλάμε για όλη την αλήθεια και αυτό ακριβώς εννοούσε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν είπε, «ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά Με, έχει ζωήν αιώνιον». Ποιόν λόγο; Το Ευαγγέλιο.

Λεωνίδας Φέγγος

Διαβάστε επίσης...

Οι μιμητές του Χριστού

 

Υπήρξαν μιμητές του Χριστού; Υπήρξαν. Ο Παύλος, ο Πέτρος και όλοι οι άγιοι άνθρωποι του Θεού που περιφρόνησαν όλες τις προσφορές του κόσμου και ακολούθησαν τα ίχνη του Χριστού.
Ο απόστολος Παύλος γράφει σε όλους τους πιστούς χριστιανούς: «Μιμηταί μου γίνεσθε καθώς κι εγώ του Χριστού.»

Περισσότερα...

Δωρεάν Καινή Διαθήκη

free-bible

τηλεφωνήστε στο 2106818442

και θα σας αποσταλεί στην διεύθυνση που επιθυμείτε

 

Εικόνες από την Πάτρα

Χριστιανικά ραδιόφωνα

Χριστιανικές ιστοσελίδες

Η Βίβλος σε pc & κινητό